getuigenis

Ons verhaal

 

Eric van den Heuvel werd geboren op 17 maart 1963 te Vorstenbosch. Hij groeide op met het agrarisch bedrijf van zijn ouders. Op zijn 15e besloot hij om thuis mee aan de slag te gaan. Het familiebedrijf was intussen uitgegroeid tot een gespecialiseerd varkensbedrijf.

 

In 1981 ontmoetten Eric en Ine elkaar en zoals ze wel eens mooi zeggen: dit was "liefde op het eerste gezicht". Op 7 mei 1983 trouwden ze en gingen ze bij een van de varkensbedrijven wonen. Vanaf dat moment hebben de varkensbedrijven een gigantische ontwikkeling doorgemaakt.

 

In 2001 gebeurde er iets wat het leven van Eric en Ine deed veranderen. Na de geboorte van zoon Gert in 1989 en dochter Marieke in 1995 werd in 2001 hun jongste dochter Eveline geboren. Het geluk was compleet, totdat kort na de geboorte toch problemen ontstonden bij Eveline. Na uren van onderzoek in het U.M.C. Radboud in Nijmegen constateerde de kindercardioloog een drievoudige hartafwijking (de tetralogie van Fallot). Hun wereld stortte in. Vele dagen en weken van verblijf in de ziekenhuizen volgden.

Nu, na twee openhartoperaties, gaat het gelukkig goed met Eveline, maar het zal zeker niet de laatste operatie geweest zijn. Eveline is dan ook de reden dat het leven van Eric en Ine in de positieve zin is veranderd. Belangrijk hierin is het besef dat niet alles vanzelfsprekend is in het leven.

Oktober 2003 zou Eveline haar 2e open-hart operatie moeten ondergaan. Dit kon toen geen doorgang vinden omdat Eveline besmet bleek te zijn met de MRSA bacterie. Deze bacterie kon niet getypeerd worden zodat niet bekend was waar deze vandaan kwam. Hij werd toen de “NT” (niet typeerbare) MRSA genoemd. Later werd dit de “V-MRSA” (vee gerelateerde). Pas in januari 2004 kon Eveline geopereerd worden, waarvan de laatste 4 weken in een levensbedreigende situatie.

Dit heeft op Eric en Ine zoveel impact gehad dat zij op zoek zijn gegaan naar een oplossing om deze MRSA weer weg te krijgen.

In de ogen van Eric en Ine ligt de oplossing voor de toekomst in het beheersen van bacteriën i.p.v. afdoden van bacteriën.

Sinds maart 2010 zijn zij gestopt met alle vormen van bacteriën doden. Zij gebruiken geen chemische inweekmiddelen en desinfectiemiddelen meer, en met antibiotica wordt alleen een individueel dier nog behandeld wanneer het echt hard nodig is.

De gedachten hierbij was dat je met bacteriën doden nooit alle bacteriën dood krijgt. 96-97% krijg je afgedood. De overige 3 – 4 % blijven leven. Dit zijn dan de sterkste en vaak de resistente bacteriën.

Als dit zo doorgaat komt er een moment dat alle bacteriën resistent zijn. Als dit moment er is, worden we terug gezet in de tijd, toen er nog geen antibiotica waren. Toen gingen we dood aan een gewone bacteriële besmetting. Dit zal dan ook gaan gebeuren.

Sinds maart 2010 zijn zij op hun varkensbedrijf overgestapt van bacteriën doden naar bacteriën beheersen door middel van probiotica. Dit wil zeggen dat zij door steeds weer opnieuw goede gewenste bacterien aan te brengen, de slechte en resistente bacteriën geen kans krijgen om zich te ontwikkelen.

Wat zij bereikt hebben is dat zij sinds maart 2010 nagenoeg geen antobiotica meer gebruiken. Voor de kenners < 2 DDD.

Bij aanvang met het beheersen van de bacteriën waren nog 4 van de 5 gezinsleden positief op MRSA.

Na ruim één jaar waren alle gezinsleden vrij van MRSA.

Anderhalf jaar na de start werden twee gezinsleden weer positief getest. Dit kwam doordat het probiotica concept niet goed werd toegepast in de praktijk. Na constatering hiervan en het concept weer op de juiste wijze toe te gaan passen werden alle gezinsleden weer MRSA-negatief.

Missie geslaagd:

Maart 2013 moest onze jongste dochter Eveline plotseling opgenomen worden in het ziekenhuis. Aangezien Eveline een dochter is van een varkensboer werd direct het MRSA protocol uit de kast gehaald. Bij het ziekenhuis hebben we aangegeven dat ons gezin iedere drie maanden monsters opstuurt om te testen op MRSA. Wij kunnen dus aantonen dat wij al meerdere malen negatief getest zijn.

Nadat dit door het ziekenhuispersoneel werd gecontroleerd, trokken ze het MRSA-verdacht bordje weer in. Eveline werd vanaf toen, als een “normaal mens” behandeld.

Dit is altijd ons doel geweest.

Naast het positieve dat we als een “normaal mens” behandeld worden, beperken we ook het risico van overdracht van MRSA. Bovendien kunnen in ziekenhuizen veel kosten worden bespaard, een MRSA patiënt in het ziekenhuis kost tenslotte drie keer zoveel als een gewone patiënt.

 

 

 

Grote Baan 132

9250 Waasmunster

03/344 37 94

contact@probioticplus.be

BTW: BE0645 750 180